SEOInformatie.nl

Home / HTTP-statuscodes en SEO: 200, 404, 410 en serverfouten

HTTP-statuscodes en SEO: 200, 404, 410 en serverfouten

Leer HTTP-statuscodes interpreteren, soft 404-pagina’s herkennen en technische fouten per paginatype onderzoeken en herstellen.

Technische SEO

1.415 woorden · circa 7 minuten leestijd

Wat vertellen HTTP-statuscodes over een website?

Iedere aanvraag aan een webserver leidt normaal gesproken tot een HTTP-respons. De statuscode is een onderdeel van die respons en geeft aan hoe de server het verzoek heeft behandeld. De browser gebruikt die informatie samen met andere headers en de ontvangen inhoud. Ook crawlers kunnen de status gebruiken om te bepalen wat er met een opgevraagde bron is gebeurd.

Een bezoeker ziet niet altijd rechtstreeks welke code is teruggegeven. Een zorgvuldig ontworpen foutpagina kan er bijvoorbeeld bijna hetzelfde uitzien als een normale inhoudspagina. Een automatische controle vertelt welke status daadwerkelijk werd ontvangen. Combineer die technische uitkomst altijd met een beoordeling van de zichtbare inhoud. Een succesvolle status betekent immers niet vanzelf dat de gevraagde informatie beschikbaar is.

Voor een SEO-onderzoek zijn statuscodes belangrijk omdat ze helpen onderscheid te maken tussen bereikbare documenten, verplaatste adressen en fouten. Een code is echter geen algemene beoordeling van de kwaliteit van een pagina. Een website kan uitsluitend succesvolle statussen teruggeven en toch weinig nuttige inhoud aanbieden. Andersom is een correcte foutrespons op een nooit bestaand adres geen aanwijzing dat de openbare website slecht functioneert.

De betekenis van de belangrijkste responsklassen

HTTP-statuscodes zijn verdeeld over verschillende klassen. Codes in de 2xx-reeks beschrijven succesvolle afhandeling van verzoeken. HTTP 200 is de code die je bij een gewone openbare HTML-pagina meestal verwacht. Andere succesresponsen kunnen bij specifieke technische taken geschikt zijn. Een respons zonder inhoud kan bijvoorbeeld op een API-route een bewuste keuze zijn, maar is geen nuttige uitkomst voor een artikel dat gelezen moet kunnen worden.

De 3xx-reeks omvat onder meer omleidingen. HTTP 301 en 308 worden gebruikt voor permanente verplaatsingen; HTTP 302 en 307 voor tijdelijke omleidingen. Niet elke 3xx-respons is overigens een normale redirect naar een nieuwe pagina. HTTP 304 kan bijvoorbeeld worden gebruikt bij een voorwaardelijk verzoek wanneer een eerder ontvangen representatie nog bruikbaar is. Interpreteer de status daarom binnen de context van het uitgevoerde verzoek.

Codes in de 4xx-reeks geven aan dat een verzoek niet op de gebruikelijke manier kan worden afgehandeld, bijvoorbeeld omdat een bron ontbreekt of toegang niet is toegestaan. Bij 5xx-responsen heeft de server een probleem bij de behandeling van een verzoek. De specifieke betekenis verschilt per code. Door deze klassen te onderscheiden, kun je bij een audit gerichter onderzoeken of een afwijking voortkomt uit een adreswijziging, toegangsbeleid of technische storing.

Wanneer is een HTTP 200-respons correct?

Een normale openbare bestemming die de verwachte inhoud levert, hoort meestal HTTP 200 terug te geven. Controleer daarbij of het antwoord werkelijk bij het aangevraagde adres past. Een route voor een product moet bijvoorbeeld de informatie over het betreffende product weergeven en niet stilzwijgend de algemene categorie of homepage tonen.

Een bekende probleemsituatie is een zogenaamde soft 404. Daarbij kan een server een successtatus teruggeven terwijl de inhoud duidelijk aangeeft dat de gevraagde bron ontbreekt, of nauwelijks informatie biedt die overeenkomt met de oorspronkelijke bestemming. Een zoekmachine kan zulke situaties als ontbrekende pagina behandelen, ook al is geen HTTP 404 ontvangen.

Test bij een websiteaudit daarom zowel bekende geldige adressen als enkele representatieve ongeldige routes. Vergelijk de status met de hoofdkop en zichtbare informatie. Een fouttemplate mag gerust dezelfde vormgeving en navigatie gebruiken als de rest van de website. De status moet wel duidelijk aansluiten op het feit dat de gevraagde bron niet beschikbaar is.

Controleer of gedeelde templates ongewenste succesresponsen veroorzaken. Een applicatie die iedere onbekende route automatisch aan dezelfde pagina koppelt, kan grote aantallen niet-bestaande adressen als normale inhoud laten verschijnen. Herstel in dat geval de routeafhandeling. Gebruik de SEO-check om een individuele respons te onderzoeken en beoordeel daarna ook de inhoudelijke betekenis van het resultaat.

Hoe behandel je HTTP 404 en 410?

HTTP 404 betekent dat de gevraagde bron niet is gevonden. HTTP 410 geeft aan dat een bron niet langer beschikbaar is en dat die situatie waarschijnlijk permanent is. Beide codes kunnen een passende foutafhandeling vormen. Kies een respons die overeenkomt met wat de server over de bestemming weet. Een willekeurig, nooit bestaand adres hoeft niet als bewust verwijderd document te worden geregistreerd.

Een 404-respons is niet automatisch een probleem dat je moet oplossen. Internetgebruikers en automatische systemen kunnen allerlei niet-bestaande URL’s opvragen. Onderzoek vooral fouten binnen de normale navigatie, bekende oude bestemmingen en adressen waar nog waardevolle verwijzingen naartoe bestaan.

Wanneer inhoud daadwerkelijk is verhuisd en er een passende opvolger bestaat, is een permanente omleiding meestal logischer dan een foutpagina. De gids over 301-redirect instellen beschrijft hoe je daarvoor een mapping maakt. Bestaat er geen inhoudelijk geschikte vervanging, dan kan een foutstatus de meest eerlijke behandeling zijn.

Maak de foutpagina behulpzaam. Leg duidelijk uit dat de gevraagde informatie niet beschikbaar is en bied een bruikbare weg naar de hoofdonderdelen van de website. Je kunt bijvoorbeeld verwijzen naar een relevante categorie of zoekfunctie. Verander de foutstatus niet alleen omdat de pagina navigatiemogelijkheden bevat. De technische respons en de gebruiksvriendelijke presentatie kunnen prima naast elkaar bestaan.

Wat betekenen 401, 403 en 429 voor openbare pagina’s?

HTTP 401 geeft aan dat voor toegang tot een bron geldige authenticatie nodig is. HTTP 403 wordt gebruikt wanneer de server het verzoek begrijpt maar weigert het uit te voeren. Dergelijke responsen kunnen juist verwacht worden bij beheeromgevingen en andere afgeschermde functies. Ze zijn ongewenst wanneer een normaal openbaar artikel zonder goede reden wordt geblokkeerd.

Controleer bij onverwachte toegangsproblemen welke beveiligingslaag de respons veroorzaakt. Denk aan de applicatie, webserver, een tussenliggende beveiligingsdienst of een regel voor bepaalde verzoeken. Vermijd het uitschakelen van beveiligingsmaatregelen voor de hele website om één afwijkende respons te verhelpen. Onderzoek eerst waarom een legitiem openbaar verzoek wordt geweigerd.

HTTP 429 geeft aan dat te veel verzoeken zijn gedaan binnen een bepaalde periode. Een tijdelijke beperking kan nodig zijn om een dienst beschikbaar te houden. Onderzoek bij herhaalde beperkingen of het normale gebruik van openbare pagina’s mogelijk blijft en of de configuratie aansluit bij de capaciteit van de server.

Voer controles uit met een passend, beperkt verzoektempo. Een audit die onnodig veel gelijktijdige aanvragen verstuurt, kan zelf tijdelijke beperkingen veroorzaken. Leg dergelijke omstandigheden vast in het rapport. Zo wordt een door de controle veroorzaakte respons niet automatisch geïnterpreteerd als een algemeen probleem voor iedere bezoeker.

Hoe onderzoek je fouten in de 5xx-reeks?

Een 500-respons duidt op een onverwacht probleem tijdens de behandeling van het verzoek. HTTP 502 kan optreden wanneer een tussenliggende server een ongeldige respons van een andere server ontvangt. HTTP 503 geeft aan dat een dienst tijdelijk niet beschikbaar is. Bij HTTP 504 duurt een benodigde upstreamrespons te lang. De precieze oorzaak moet worden vastgesteld aan de hand van de betrokken infrastructuur en beschikbare diagnostische informatie.

Onderzoek eerst welke delen van de website getroffen zijn. Wanneer alleen één type productpagina een serverfout geeft, kan een gedeelde applicatiefunctie verantwoordelijk zijn. Wanneer meerdere uiteenlopende pagina’s tegelijk onbereikbaar worden, kan het knelpunt op een ander niveau liggen. Noteer het tijdstip van de afwijking en vergelijk het waar mogelijk met betrouwbare servergegevens.

Herhaal een controle op een verantwoord moment om te bepalen of het probleem tijdelijk of structureel is. Een enkele mislukte aanvraag is niet genoeg om een volledige beschikbaarheidsanalyse te maken. Andersom mag een terugkerende fout niet worden genegeerd omdat de pagina bij een tweede poging soms wel opent.

Gebruik een passende tijdelijke respons bij gepland onderhoud waarbij de dienst niet beschikbaar kan zijn. Vermijd het tonen van een leeg onderhoudsscherm met een gewone successtatus op iedere openbare route. Controleer na afloop dat de normale inhoud en verwachte statussen zijn hersteld. Documenteer de oorzaak en de gekozen oplossing zodat een vergelijkbare storing later sneller kan worden onderzocht.

Maak een terugkerende controle met verwachte statussen

Een bruikbaar statusrapport vergelijkt de ontvangen code met de verwachte behandeling van een adres. Maak daarvoor groepen met actuele inhoud, bekende redirects, bewust verwijderde routes en afgeschermde functies. Iedere groep heeft een andere gewenste uitkomst. Het streven naar honderd procent HTTP 200 op alle denkbare adressen is daarom geen zinvolle kwaliteitsnorm.

Neem bij de controle ook de uiteindelijke bestemming van bekende omleidingen mee. Een oude URL kan correct doorverwijzen terwijl de opvolger inmiddels een fout geeft. Gebruik de redirectchecker voor een afzonderlijke omleiding en vergelijk de uitkomst met de bestaande migratiemapping.

Leg afwijkingen vast met de betreffende URL, het tijdstip, de waargenomen respons en de verwachte situatie. Geef problemen op belangrijke openbare bestemmingen prioriteit. Onderzoek gedeelde oorzaken wanneer hetzelfde patroon bij veel pagina’s voorkomt. Herhaal na een wijziging dezelfde test om te bevestigen dat de normale werking is hersteld.

Controleer tot slot dat sitemaps en interne links bij de gewenste openbare bestemmingen aansluiten. Gebruik het algemene SEO-auditstappenplan om deze statuscontrole te combineren met andere technische en inhoudelijke controles. Daarmee wordt HTTP-afhandeling een doelgericht onderdeel van websiteonderhoud in plaats van een lijst losse foutcodes.

Direct toepassen

SEO-check

Controleer de belangrijkste HTML-signalen van één openbare pagina.

Start SEO-check →

Verder lezen in dit onderwerp

Technische SEO: complete handleiding voor je website →

XML-sitemap maken: volledige uitleg en controle →

Robots.txt: complete handleiding voor crawlregels →